Nachtingang

Martijn van Limbeek (1969) is musicus en verpleegkundige. Na een lange periode van combineren van werken in de verpleging en muziekstudie aan het conservatorium en het spelen in diverse formaties, leek er toch iets wezenlijks te ontbreken voor Martijn.

Geleidelijk ontstond steeds meer het idee om weer eigen muziek te gaan maken, met teksten in het Nederlands en het Fries, waarbij zijn visie op mensen en gebeurtenissen vanuit een soortterugweg-gedachte, werden gereconstrueerd als een soort beeldhouwwerk.

Dit idee ontstond bij Martijn vanuit het gevoel, te snel aan een aantal dingen te zijn voorbij gegaan. Deze weg terug, gaf de gelegenheid, om, eenmaal weer goed (terug) op het netvlies, het onderwerp van meerdere kanten te kunnen beschouwen en vorm te geven.

Dit proces resulteert, zowel voor de maker, als ook voor de toeschouwer in twee effecten. Het weer in gevoelswaarde neerzetten van de onderwerpen, waardoor er verbinding ontstaat met het onderwerp.

Óók troost het stuk Nachtingang, door aan te geven, de onderwerpen niet te zijn vergeten, en ze op een veilige en kwetsbare manier aan de orde te stellen.